Παρόλο που στη γλώσσα μας μεταφράζεται ως κέικ (carrarina cake) δεν πρόκειται ακριβώς και με την αυστηρή έννοια για κάτι τέτοιο. Ωστόσο, για λόγους ευκολίας θα το βαφτίσουμε έτσι, ούτως οι αλλιώς κι οι δημιουργοί του έτσι το ονομάζουν «torta di riso alla Carrarina”.

Ο τίτλος δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο ούτε και η όψη διεγείρει την όρεξη, εδώ όμως κολλάει η φράση μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο του.

Το συγκεκριμένο γλυκό μας έρχεται από πόλη Carrara από τη βορειοδυτική περιοχή της Τοσκάνης στην Ιταλία. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτού του επιδορπίου είναι τα δύο του επίπεδα. Στη πάνω πλευρά συναντάμε μία ελαφρώς καμμένη κρέμα, θυμίζει λίγο crème caramel, η οποία ξαπλώνει πάνω σε ένα πιο σφιχτό επίπεδο από απαλό ρύζι ενωμένο με κρέμα. Σε κάθε δαγκωνιά έρχονται στο στόμα για να αγκαλιάσουν την γλώσσα σου, μία ανεπαίσθητη γεύση πουτίγκας ρυζιού μαζί με την γλυκιά και ταυτόχρονα απαλή κρέμα.

Η πόλη Carrara είναι γνωστή περισσότερο για τα λατομεία μαρμάρου της, τα μάρμαρα της αποτέλεσαν το δομικό υλικό για τα γλυπτά του Michelangelo. Ωστόσο τα μάρμαρα της χρησιμοποιούνται και στη μαγειρική. Αν τύχει να επισκεφθείτε την πόλη αξίζει να δοκιμάσετε το λαρδί, το χοιρινό που μαγειρεύεται κλεισμένο μέσα σε ειδικά δοχεία από μάρμαρο. Συνεπώς, επρόκειτο για μια πόλη με ιστορία απλών αλλά γευστικών τοπικών πιάτων, όπου και το επιδόρπιο αυτό δεν αποτελεί εξαίρεση.

Δεν εμπεριέχει αλεύρι ούτε βάση ζαχαροπλαστικής, αποτελείται κυριολεκτικά από ρύζι, ζάχαρη και μία κρέμα από γάλα και αυγά. Συχνά με την προσθήκη νέων γεύσεων και αρωμάτων που αλλάζουν από σπιτικό σε σπιτικό.

Μία κλασσική προσθήκη είναι η βανίλια, η οποία δένει και ενισχύει τις γεύσεις, ή με ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού ή όλα μαζί! Παράλληλα, στο συγκεκριμένο γλυκό είναι εφικτή η οποιαδήποτε προσθήκη ποτού, π.χ. ρούμι, μπράντυ, λικέρ, σαμπούκα ή Sassolino. Στην Ιταλία διαθέτουν ένα αρωματικό λικέρ, με φωτεινό ροζ χρώμα το οποίο χρησιμοποίειται μόνο για την παρασκευή γλυκών το οποίο ονομάζεται Alchermes.

Στο βιβλίο του Paolo Petroni, Il Grande Libro Della Cucina Toscana, αναφέρεται μία παράδοση κατά την οποία χρησιμοποιήται ένα υγρό από καραμέλες μέντας διαλυμένες σε βραστό νερό. Δεδομένου πως το γλυκό είναι απλό και ντελικάτο, το διακριτικό του άρωμα προέρχεται από το λικέρ, επιλέξτε το λοιπόν με σύνεση. Σε όσους αρέσει μία νότα αντίθεσης μεταξύ γλυκού-αλμυρού μπορούν να τρίψουν στην επιφάνεια του γλυκού λίγο (ελάχιστη) παρμεζάνα πριν το ψήσουν.

Χώρα Προέλευσης: Ιταλία | Χρόνος Μαγειρέματος :60 λεπτά περίπου | Βαθμός Δυσκολίας :Εύκολο

Υλικα

Βούτυρο, για βουτυρώσουμε το σκεύος
1¼ του φλιτζανιού (250 γρ.) ζάχαρη
½ του φλιτζανιού (100 γρ.) μικρού κόκκου risotto ρυζιού (όπως Arborio ή Carnaroli)
2 πρέζες αλάτι, διαλυμένες σε νερό
6 μεγάλα αυγά
¼ του φλιτζανιού (60 ml.) λικέρ της επιλογής μας (ρούμι, μπράντυ, σαμπούκα, κ.λ.π.)
Ξύσμα ενός λεμονιού ή πορτοκαλιού ή και των δύο
1 κ.γ. βανίλια extract ( ή τους σπόρους μισής βανίλιας)
2 φλιτζάνια (500 ml) γάλα πλήρες, ελαφρώς ζεστό.

Διαδικασία
      Προετοιμάζουμε ένα 9 ή 10 ιντσών (23-25 εκατοστά) στρογγυλό με σταθερό πάτο ταψί για κέικ ή φόρμα για πίτες βουτυρώνοντας καλά με το βούτυρο και πασπαλίζοντας όλη την επιφάνεια με τη ζάχαρη (εάν δεν θέλουμε να το φτιάξουμε χωρίς γλουτένη, τότε μπορούμε να πασπαλίσουμε και με αλεύρι.)

Μαγειρεύουμε το ρύζι με μία πρέζα αλάτι όπως τα ζυμαρικά. Απομακρύνουμε από τη φωτιά μετά από περίπου 10 λεπτά, θα πρέπει να είναι al dente. Σε ένα μεγάλο μπολ, χτυπάμε ελαφρά μαζί τα αυγά, τη ζάχαρη, το ρούμι, το ξύσμα, βανίλια και μία πρέζα αλάτι μέχρι να ομογενοποιηθούν. Προσθέτουμε το ζεστό γάλα και το ρύζι. Ρίχνουμε την κρέμα στο βουτυρωμένο ταψί ή φόρμα. Το ρύζι θα πρέπει να εφαρμοστεί ομοιόμορφα κατά μήκος του πυθμένα. Ψήνουμε στους 350 ° F (180 ° C) για περίπου 50 έως 60 λεπτά, ή μέχρι η επιφάνεια να γίνει χρυσή-καφέ με κάποιες πιο σκούρες κηλίδες και σταθερή, όχι υγρή, όταν αγγίξουμε απαλά (αν βάλουμε μία οδοντογλυφίδα μέσα και βγει καθαρή).

Αφαιρούμε και αφήνουμε να κρυώσει μέσα στο ταψί. Σερβίρουμε κρύο ή σε θερμοκρασία δωματίου και αποθηκεύουμε οποιαδήποτε τα περισσεύματα στο ψυγείο, καλύπτουμε εφαπτόμενα με πλαστική μεμβράνη, διατηρείται έως και 3 μέρες.

————————————————————————————————————————————————————————————————————-