Μαγειρική και ταινίες πηγαίνουν μαζί, όπως το pop corn και το σινεμά. Ανέκαθεν η μαγειρική και το φαγητό, αποτελούσαν ενδιαφέροντα θέματα για τον κινηματογράφο.
Οι σκηνοθέτες ξεδιπλώνουν την οπτική τους, οι σκηνές πάλλονται άλλοτε με αισθησιασμό, άλλοτε με χιούμορ, με δόσεις μαγείας, σχεδόν τελετουργικά, με πάθος και ένταση, με λεπτότητα. Οι θεατές απολαμβάνουν τις ταινίες που κατά καιρούς παρελαύνουν πανηγυρικά στη μεγάλη οθόνη, επιδοκιμάζουν εκείνους που καταφέρνουν τόσο γοητευτικά να αγγίξουν την τέχνη της γαστρονομίας, ενώ η ανταπόκρισή τους, καθιστά κάποιες από τις σκηνές αξέχαστες.Οι ήρωες chefs και μη, κατακτούν την κουζίνα και μέσα από μια καθημερινή ενασχόληση σχεδόν όλου του κόσμου, μας δίνουν το έναυσμα να δούμε τη μαγειρική όπως της αξίζει. Ένα ταξίδι… για τον καθένα διαφορετικό, για τον καθένα ιδιαίτερο, όμως έντονα ελκυστικό, αφού ο κόσμος της γεύσης μπορεί να αγκαλιαστεί από όλους. Παρακολουθούσα κάθε ταινία που συνδεόταν το θέμα της με τη μαγειρική. Πολλές ταινίες, γνωστοί σκηνοθέτες και ακόμα πιο γνωστοί ηθοποιοί «δάνεισαν» το όνομά τους σε πρωταγωνιστικούς ρόλους στη τέχνης της κουζίνας. Αναπολώ λοιπόν ταινίες και μοιράζομαι μαζί μας αναμνήσεις σκηνών που στο σύνολό τους αποδεικνύουν πως η μαγειρική είναι τελικά και πρώτα από όλα, προσωπική υπόθεση. Μια εύπλαστη τέχνη στα χέρια όλων μας… Ποιος δεν έχει παρακολουθήσει την «Πολίτικη Κουζίνα»; Πράγματι… μπορείς σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου να γευτείς, να μυρίσεις τα αρώματα των μπαχαρικών, που δεν είναι απλά ένα υλικό, αλλά σύμβολα της κουλτούρας και της φιλοσοφίας ενός λαού, μιας πολιτιστικής κληρονομιάς, που πεζά ξεκινάει από το φαγητό, για να καταλήξει σε ολόκληρο τον κόσμο, σε ολόκληρο το σύμπαν. Είναι σαν στα μπαχαρικά, να βρίσκεται καλά κρυμμένη μια μυστικιστική κουλτούρα, σαν να έχουν ιδιότητες μαγικές, χαμένες στους αιώνες, που πρέπει να τις ανακαλύψεις. Μια περιπλάνηση σχεδόν απόκοσμη, σ’ έναν κόσμο όπου όλα ξεκινάνε και τελειώνουν στην γαστρονομία. Άλλωστε «το φαί και η ζωή θέλουν αλάτι»…

Η Julie και η Julia είναι δυο πολύ διαφορετικές γυναίκες , που έχουν όμως ένα νοστιμότατο κοινό χαρακτηριστικό: το μαγείρεμα. Η μια από το γευστικό Παρίσι του ’50, η άλλη Food Blogger του σήμερα. Η σκηνοθέτης Nora Ephron εμπνεόμενη από δυο πραγματικές ιστορίες, πετυχαίνει να δώσει στο θεατή τόσο τη χαρά της μαγειρικής, την ικανοποίηση σε κάθε μικρή κατάκτηση, από το βράσιμο ενός αβγού μέχρι την επιτυχία ενός περίτεχνου ψητού. Ρομαντική προσέγγιση δυο γυναικών που μοιράζονται το ίδιο παθιασμένα τη μαγειρική και …μας ανοίγουν την όρεξη.

Τι γίνεται όμως όταν το μαγείρεμα προσεγγίζεται με αισθησιασμό; Φυσικά και μιλάμε για την Penelope Cruz, όπου ενώ κανένα αντρικό βλέμμα δεν μπορεί να αντισταθεί στο πέρασμα της ηρωίδας, η ίδια βρίσκει μοναδικό τρόπο να προκαλέσει τον κόσμο στην κουζίνα και να μοιραστεί μαζί τους την παθιασμένη σχέση της με την μαγειρική.

Η ταλαιπωρία ενός chef που έχει χάσει την αίσθηση της γεύσης, που προσπαθεί να κρατήσει την οικογένειά του δεμένη και επιμένει στο δείπνο του Σαββάτου, ερμηνεύει ο Hector Elizondo και η ταινία παρουσιάζει πιάτα που θα σας κάνουν να …πεινάσετε, στην ταινία του 2001 Tortilla soup.

Πως θα ήταν άραγε αν το ζαχαροπλαστείο της γειτονίας έφτιαχνε και μια διαφορετική σοκολατοδημιουργία για τον καθένα μας; Εκπληκτικό!!! Το ίδιο και η ταινία. Το Chocolat αποσπά 5 υποψηφιότητες, μεταξύ των οποίων και της καλύτερης ταινίας και μάλιστα όχι άδικα. Η σοκολάτα στα καλύτερά της συνδέεται κινηματογραφικά με ονόματα όπως της Judi Dench, του Johnny Depp και του Alfred Molina…

Ακόμα και η μικροί μας φίλοι μπορούν να πάρουν γεύση από μια επαγγελματική κουζίνα, από την τρέλα ενός εστιατορίου σε ώρα αιχμής, αλλά και μυρωδιές, γεύσεις, χρώματα και μπόλικη διάθεση για πειραματικά μαγειρέματα …ενώ ο πρωταγωνιστής αρουραίος κλέβει την παράσταση, κυκλοφορώντας ανάμεσα σε κατσαρόλες, κουτάλες και μπαχαρικά. Το ονειροπόλο τρωκτικό πειραματίζεται σε νέες γεύσεις για εκλεπτυσμένους ουρανίσκους και κυνηγάει το όνειρό του…. Να δημιουργήσει gourmet αριστουργήματα ακόμα και αν χρειαστεί να εισχωρήσει στο εστιατόριο του Gusteau.

Είμαι σίγουρη πως τις παραπάνω ταινίες τις έχουμε οι περισσότεροι δει. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που θα ήθελαν να ξαναπεράσουν μια βόλτα από το σινεμά της γεύσης. Εκτός των άλλων, οι καιροί δύσκολοι και τα βαλάντια των εξόδων περιορισμένα… Έτσι, σπιτικό pop corn και ένα DVD, είναι σίγουρη συνταγή ψυχαγωγίας… γιατί όπως και αν έχει κάπως πρέπει να επιβιώσουμε!!!

Tags : food blog