Πέρασα και φέτος για λίγο από την Τήνο. Κλασσικά φύσαγε όλο το Σαββατοκύριακο εξ ου και αναγκάστηκα να μείνω στον Άγιο Φωκά, το πλέον απάνεμο μέρος του νησιού (αλλά την Τήνο της αγαπά κανείς και για τον αέρα της).

Αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να δοκιμάσω τη γαστρονομική μετεξέλιξη της Μαραθιάς που συνεχίζει να με εκπλήσσει κάθε φορά ευχάριστα. Επιμονή στα τοπικά υλικά και προσοχή στην ποιότητα. Πειραματισμοί που πατούν στέρεα στη γαστρονομική παράδοση των Κυκλάδων κι ένα αποτέλεσμα που δικαιώνει όσους φτάσουν στο εστιατόριο.

Αυτή τη φορά δοκίμασα ένα Τηνιακό τυράκι μαγικό που ωριμάζει μέσα σε κολοκύθα. To καρίκι φτιάχνεται με μια παραδοσιακή συνταγή που χάνεται στον χρόνο (φαίνεται πως ήρθε από τους Ενετούς) και σήμερα συνδυάζεται εντελώς μεταμοντέρνα με μαρμελάδα πορτοκάλι και πιπέρι (εικάζω ότι μπορεί να έχει λίγο περγαμόντο, κίτρο ή κάτι αντίστοιχο). Ο συνδυασμός απογειώνει τον ουρανίσκο.

Δοκίμασα ονειρεμένη ψαρόσουπα (εγώ που δεν πολυτρώω τα ψάρια). Έφαγα στην παραλία ένα εξαιρετικά ζουμερό burger, σε μπριός αντί για ψωμί και το βράδυ ένα πολύ καλομαγειρεμένο χοιρινό με δενδρολίβανο (σούπερ).

Για το τέλος αφήνω το μοσχάρι με μελιτζάνα.

Εδώ ο σεφ νομίζω ότι έχει προσπαθήσει να αποδημήσει δημιουργικά το χουνκιάρ μπεγιαντί. Το κρέας λιώνει γευστικά στο στόμα και δεν είναι τόσο κόκκινο όσο το παραδοσιακό χουνκιάρ. Είναι όμως σερβιρισμένο πάνω σε μια μελιτζάνα ανοιγμένη στα δύο. Αυτό δεν δίνει μόνο μια «οπτική χαρά» στη γεύση αλλά σου προσθέτει και τη δυνατότητα να βουτήξεις το πιρούνι σου στη μελιτζάνα και να βυθιστείς ηδονικά σε έναν μελωμένο συνδυασμό.

Κλείνοντας γλυκά να πως ότι με εξέπληξε ευχάριστα η «φρουτοσαλάτα» που την αδικεί το όνομα της. Κάθε άλλο παρά απλή φρουτοσαλάτα είναι καθώς έχει κομμάτια πεπονιού μέσα σε μια ελαφριά κρέμα γιαουρτιού με μέλι και λίγη κρέμα γάλακτος εικάζω. Δροσερή όσο δεν φαντάζεστε. Η μους λεμονιού με ράβδους λευκής σοκολάτας, υπέροχη όσο τη θυμόμουν από πρόπερσι. Δεν είδα κάτι σε μαύρη σοκολάτα να κυκλοφορεί στον κατάλογο γεγονός που φαντάζομαι ότι αφήνει με έναν υπαινιγμό παραπόνου τους φίλους της.

Τίμησα δεόντως την ωραία αρωματική ρακή που κάνει τα capital controls να μοιάζουν μακρινά και βρήκα έναν άκρως ιδιαίτερο κατάλογο με κρασιά, ανάμεσα τους και σπάνιες τηνιακές ετικέτες.

Καλό και φιλικό σέρβις.

Τιμές που αντιστοιχούν στην ποιότητα του φαγητού.

Συμπέρασμα: Η Μαραθιά εξελίσσεται και ωριμάζει με το πέρασμα του χρόνου, συμβάλλοντας σημαντικά στο να γίνει η Τήνος σημείο συνάντησης ανθρώπων που αγαπούν το καλό φαγητό.

http://www.marathiatinos.gr/

τηλ 22830 – 23249